Ibn Battuta o mieszkańcach Buchary

Z Chorezmu wędrowaliśmy przez pustynię położoną między Chorezmem a Bucharą*. Osiemnaście dni jechaliśmy przez piaski i całkowicie bezludną iemię, gdzie zamieszkałe jest jedno małe miasteczko Kat**, do którego przybyliśmy czwartego dnia podróży. na dzień przed przybyciem do Buchary szliśmy pośród ogrodów, strumieni drzew i zabudowań. Miasto to, które ongiś było  stolicą Maweranahru***/Transoksanii/, zburzył przeklęty Tenkiz Tatar /Czingiz - Chan/, przodek królów Iraku****. Meczety, szkoły i bazar miasta leżą teraz po większej części w gruzach, a jego mieszkańcy z powodu swego fanatyzmu, obłudy i lekceważenia prawdy żyją w pogardzie i są niechętnie widziani w Chorezmie i w innych okolicach. Nie masz tam dziś nikogo, kto by się troszczył o naukę.
/.../ Zatrzymaliśmy sie na przedmieściu Buchary, znanym jako Fath Abad, gdzie leży grób uczonego i bogobojnego szejcha Sajf ad-Din al-Bacharziego, jednego z najwiekszych świętych. Zamieszkaliśmy w  wielkim klasztorze, który posiada rozliczne dobra ziekie i należał do wspomnianego szejcha. W owym lkasztorze podejmują strawą podróżnych.

* - Buchara została zdobyta i zniszczona przez Mongołów w roku 1220.
** - Niegdyś była to stolica Chorezmu /XI w./.
*** - Obszary leżące nad rzeką Syr - Darią / nazwa arabska /.
**** - Chodzi o Ilchanów potomków Czingiz Chana panujących w Iranie i w Iraku.

Ibn Batuta, Osobliwości miast i dziwy podróży/1325 - 1354/, Warszawa 1962. Tłumaczyli Tadeusz Majda i Halina Natorf.